WHAT'S CHEER 8D

  

ชื่อ โฮชิฮิโกะ ซึนะ(  星日子  ズナ  Hoshihigo  Zuna)

ชื่อที่(แอบอยากให้คนอื่น)เรียก โฮชิฮิโกะซัง โฮชิฮิโกะซามะ หรือซึนะซังก็ได้

แต่คนอื่นๆมักเรียก โฮชิฮิโกะ ซึนะ ซือจัง ฮตจัง หรือแม้แต่ฮชชี่

  เพศ หญิง

สังกัด หน่วยที่ 13 (หน่วยดูแลและคุ้มกันภัยภายนอก)

วันเกิด 7/7  (วันทานาบาตะ วันเทศกาลชมดาวและเป็นวันที่คนญี่ปุ่นจะมีพิธีบูชา " พระแม่คงคา "

สูง 165 cm   หนัก 49 kg

สีผม สีเทาหมอก สีแบบสีของเมฆฝน(ตามรูป)   สีตา สีแดงเลือดหมู

อายุยมทูต 286 ปี

อายุร่างมนุษย์ 17 ปี

นี่รูปตอนสะพายดาบและไม่ผูกแขนเสื้อค่ะ>>กดโลด

ความสามารถของดาบ

ก่อนการปลดปล่อยขั้นชิไค คะตะนะ ด้ามสีฟ้า ฝักดาบสีฟ้า กั่นดาบสีทองเหลือง และจะผูกเชือก

ชื่อการปลดปล่อยดาบ  จงรับการเซ่นสังเวย ทานะบาตะ-ทสึเมะ

หลังการปลดปล่อยขั้นชิไค(ตามรูป)  

การเปลี่ยนแปลงด้านรูปร่าง:-) กลายเป็นดาบคู่ (แต่รูปวาดให้ดูแบบละเล่มนะคะ) ด้ามดาบเป็นทรงกลม ที่ปลายด้ามมีคริสตัลห้อยอยู่(ซึ่งยังไม่ทราบหน้าที่) กั่นดาบเป็นแผ่นน้ำที่หมุนวนอยู่ (เหมือนกาแลกซีspiral) ใบดาบตอนอยู่เฉยๆจะคงรูปเป็นแผ่นน้ำเพื่อประหยัดพลังกดดันวิญญาณ แต่พอฟาดฟันใบดาบจะเป็นดังรูปทางซ้าย มีรูปร่างเหมือนลายที่กั่นดาบตอนยังไม่ปลดปล่อย

การรับการเซ่นสังเวยของทานาบาตะ ทสึเมะ:-) ก็คือการรับเอาน้ำ แม้จะน้อยนิดก็ตามมาห่อหุ้มลูบไล้ใบดาบ แล้วดาบจะแยกเป็นดาบคู่ ซึ่งเป็นร่างจริงของชิไค โดยที่กั่นดาบจะเป็นแผ่นน้ำที่หมุนวนอยู่ และรูปร่างของใบดาบจะเป็นน้ำ แต่เวลาฟาดฟันจะเป็นของแข็งมีคม ทั้งนี้เกิดจากการควบคุมพลังวิญญาณ เมื่อไม่ฟันก็ให้คงรูปใบดาบเป็นน้ำ จะประหยัดพลังวิญญาณมากกว่าคงรูปเป็นใบดาบตลอดเวลา ต่อสู้โดยใช้คุณสมบัติของน้ำที่จะหน่วงความเร็วและความรุนแรงการโจมตีที่ได้รับลง โดยสามารถสร้างเป็นบอลน้ำไปล้อมรอบการโจมตีนั้นๆ แล้วหน่วงให้ช้า และหน่วงการเคลื่อนไหวของคู่ต่อสู้ที่ถูกฟันด้วยทานาบาตะ ทสึเมะให้ช้าลง ผนวกกับทักษะการต่อสู้ของผู้ใช้ สามารถใช้น้ำมาช่วยในการโจมตีได้ เพราะเป็นดาบธาตุน้ำ 

ความลับของขั้นชิไค น้ำที่ทานาบาตะซึเมะชอบที่สุดคือ เหล้า ทั้งนี้เพราะซึนะเคยลองเอาเหล้าเทราด ปรากฏว่าชิไคแรงขึ้นกว่าเดิม ซึนะจึงพกเหล้าขวดเล็กๆ เผื่อใช้ในกรณีที่อาจหาแหล่งน้ำไม่ได้

สรรพนามแทนตัวเอง ข้า

สรรพนามแทนคนอื่น เจ้ากับคนรุ่นเดียวกัน  หรือใช้ ซังหรือซามะหรือโดโนลงท้ายชื่อคนที่อาวุโสกว่า บางทีกับคนที่สนิทก็เรียก จัง

อุปนิสัย

-ขยัน ถึก เพราะถูกเคี่ยวเข็ญมาอย่างทรหด อดทน

-เพราะงั้นเลยชอบความสบายตัว ความคล่องตัวเป็นหลัก อะไรๆก็ขอคล่องตัวไว้ก่อน อย่างผมเผ้าก็ตัดมันสั้นๆซะ แขนเสื้อก็ม้วนๆแล้วผูกซะ แต่งตัวไม่เป็น

-ชอบของน่ารักๆ สวยๆงามๆตามประสาเด็กผู้หญิง เช่น ดอกไม้ ปิ่นปักผม ยูกาตะสวยๆ แต่ซื้อมาก็ไม่กล้าใส่หรอก

-ไร้ความเป็นกุลสตรีไม่ว่าจะในสถานการณ์ใด

-เป็นมิตรก็จริงแต่เป็นคนที่ขวานผ่าซาก มักพูดจายอกย้อนกับคนที่พิจารณาแล้วว่าย้อนได้ คือยังมีมารยาทอันควร

-ยึดถือความคิดตัวเองถูกต้องแล้ว เลยไม่ค่อยฟังความคิดของคนอื่นเท่าไร

-ขี้เล่น ชอบหยอกล้อ ชอบล้อเล่นผู้อื่น ชอบค้นหาความลับของผู้อื่นเพื่อเอาไว้บลัฟ

-ที่ชอบหยอกล้อ ยอกย้อน หาเรื่องคนอื่น ความจริงแล้วเป็นเพราะอยากให้เค้าสนใจ อยากให้เค้าให้ความสำคัญและเห็นตัวเองอยู่ในสายตา

-เป็นคนขี้เหงา เอาแต่ใจ เหมือนจะเข้าใจยาก แต่ความจริงแล้วเข้าใจง่ายนิดเดียว แค่ให้ความสำคัญกับเธอบ้าง ไม่ต้องมาก แค่ยิ้มให้อย่างจริงใจเธอก็รู้สึกได้แล้ว

-เป็นคนที่ความรู้สึกไวมาก รู้ทัน แต่ก็ชอบที่จะแกล้งบื้อเสียมากกว่า บางทีถึงรู้ว่าคนอื่นรำคาญแต่ก็แกล้งทำซื่อ เพื่อที่จะได้อยู่ใกล้ๆเค้าต่อ เป็นเด็กขาดความอบอุ่นน่ะนะ

-ซื่อ บื้อ เข้าใจเรื่องต่างๆยาก แต่ก็พยายามจะทำความเข้าใจ แม้จะความรู้สึกไวก็จริง แต่ก็ไม่เข้าใจความคิดคนอื่นสักเท่าไร

-เหมือนจะเป็นคนบื้อๆ สมองช้าอยู่สักหน่อย แต่ช่างจดช่างจำและใส่ใจกับสิ่งที่ได้รับการบอก การสอน จึงเรียนรู้ได้ไวทดแทนกับการที่สติปัญญาไม่เฉียบแหลม (ไม่ได้หมายความว่าโง่นะจ๊ะ แค่ไม่หัวไวเท่าไร) 

- ไม่ชอบคำสั่ง ถ้าสั่งมากๆ สั่งห้วนๆ จะดื้อเงียบ ฟัง แต่ไม่สน ไม่ทำ

-ตรงกันข้ามถ้ามาขอช่วยให้ทำ หรือขอร้องให้ทำแบบมีมารยาท หรือทำหรือพูดอะไรก็ได้ให้เจ้าตัวรู้สึกดีก่อน จะยอมทำตามคำขอนั้นทันที อย่างเต็มที่

-จึงค่อนข้างเป็นคนหลงตัวเองอยู่สักหน่อย และอยากให้คนอื่นให้ความสำคัญ แม้จะเป็นความสำคัญเพียงน้อยนิดแต่ก็ดีใจที่ได้รับ

-เป็นคนอวดดี แม้จะไม่ค่อยมีดีให้อวดก็ตาม ดื้อนะ แต่บางทีก็เชื่อง ว่าง่าย(นั่นคือแกล้งทำ หรือไม่ก็ถูกใจคนๆนั้นจริงๆ)

-รักความอิสรเสรี อย่ามาตีกรอบให้นะ ไม่ยอมอยู่หรอก

-สิ่งที่จะยึดเหนี่ยวเธอไว้ได้คือความเอาใจใส่อย่างสม่ำเสมอ ถ้าได้รับจากใครก็จะจดจำเค้าไว้ตลอดและหาทางตอบแทนไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง

-เป็นคนขี้งก หวงของ ชอบเสียดายของและชอบเก็บของแปลกๆมาไว้ที่หน่วย แค่เห็นว่า เออ น่าสนใจ ก็เก็บ มีทั้งของที่เก็บมาจากโลกมนุษย์ จากที่ต่างๆในเมืองลูคอน เคยโดนดุบ่อยๆ

-นานๆทีก็เอาของที่เก็บไว้มาดู แล้วเลือก แต่ก็ไม่กล้าทิ้งอะไร

-บางทีก็เอาของเหล่านั้นมารีไซเคิลเป็นของใช้ใหม่ ถ้าโดนใครดุว่าให้เอาไปทิ้งซะ มันรกหน่วย ซึนะก็จะเอาของที่ประดิษฐ์แล้วมาให้ดู และยืนยันอย่างจริงจัง ว่ามันไม่ได้ไร้ประโยชน์สักหน่อย

-เป็นคนที่ตาไว ตาคม คือมองเห็นคุณค่าของสิ่งที่คนอื่นไม่คิดว่ามีค่า เลยเป็นคนมีนิสัยชอบให้อภัย เพราะคิดว่าผิดก็แก้ตัวสิ ให้โอกาสคนอื่น เหมือนๆที่ตัวเองเคยได้รับ

-ทั้งนี้เพราะสมัยเด็ก เคยได้รับสายตาแบบนั้นมาจากคนที่เลี้ยงมา แล้วซึนะรู้สึกว่ามันอบอุ่นมาก มันทำให้เธอรู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่า และอยากจะดีขึ้นเรื่อยๆ

อื่นๆ

-เป็นคนจากคุซาจิชิ เป็นกำพร้า คนที่เลี้ยงมาเป็นสองสามีภรรยาเจ้าของร้านขายเหล้าวัยชรา ซึนะเรียกว่า จีจัง(ปู่จ๋า)กับบาจัง(ย่าจ๋า) จีจังเก็บมาได้ตอนฤดูร้อน วันทานาบาตะ ในพุ่มไม้ข้างๆที่ ที่จีจังกับบาจังนั่งชมดาวอยู่

-ซึนะดื้อ เป็นเด็กเลี้ยงยาก ขี้ร้องไห้ สองปู่ย่าวัยชราต้องปวดหัวมากกับการเลี้ยง เข้าใจว่าอาจรู้ตัวว่าเคยถูกทอดทิ้งมาก่อน จึงกลายเป็นเด็กที่เรียกร้องความสนใจไปโดยปริยาย

-จีจังเรียกซึนะว่า ฮตจัง ส่วนบาจังเรียกซึนะว่าซือจัง ชื่อและนามสกุลของซึนะบาจังเป็นคนตั้งให้ คนละนามสกุลกับของทั้งคู่ อืม แปลว่าเด็กที่เจอในวันดูดาว มั้ง? ส่วนชื่อตอนแรกจะให้ชื่อ นานะ ที่แปลว่าเลข 7 เพราะเจอในวันที่ 7เดือน 7 แต่ตั้งเป็นซึนะเพราะว่า(น่าจะ) น่ารักกว่า

-แล้วก็เป็นเด็กขี้อ้อน ช่างจ้อเวลาอยู่กับจีจังและบาจัง หวงด้วย  

-หน้าที่ประจำของซึนะ คือการเช็คสต๊อกเหล้า ขนเหล้า ทำความสะอาดขวดเหล้า ถังเหล้า ทำความสะอาดจอกเหล้า เก็บร้าน และทำบัญชี คือทำทุกอย่างแม้กระทั่งทวงหนี้ นอกจากออกหน้าร้าน เพราะเป็นเด็กผู้หญิงที่เจ้าของร้านรักเหมือนลูก จึงไม่ให้ออกหน้าร้านเหมือนสาวเสิร์ฟคนอื่นๆ เพราะ(ผู้ชายและ)อันตรายมันเยอะ

-แต่งานที่ทำมันไม่ค่อยจะเป็นงานของเด็กผู้หญิงเลย==” ซึนะจึงได้สกิลความอึด ความถึก มาจากการเคี่ยวเข็ญของจีจังกับบาจัง

-คนที่เคารพรักที่สุดคือจีจังและบาจัง เป็นทุกอย่างในชีวิต (ซึนะจึงมีแนวโน้มจะปลื้ม ชื่นชม ลุงหรือป้า หรือผู้ใหญ่ใจดีๆได้ง่าย เอิ๊กๆ)

-จีจังสอนดาบและการใช้อาวุธต่างๆให้ ทั้งยังสอนการต่อสู้มือเปล่าให้ด้วย ซึนะจึงบู๊เป็นหลายแบบ แต่ที่ชอบที่สุดคือดาบ คู่ เจ้าตัวบอก ใช้แล้วถนัดมือ แล้วมีสองดาบมันก็อุ่นใจกว่า เนอะ หลุดมือไปสักเล่มก็ยังอุ่นใจว่ามีอีกเล่มอยู่กับเรา

-จีจังเป็นคนที่มีพลังวิญญาณแต่มีน้อย แต่ก็รับรู้ได้ว่าพลังกดดันวิญญาณของซึนะนั้นไม่ธรรมดา เพราะเคยแอบเห็นซึนะสร้างลูกไฟสีฟ้าๆได้เองโดยไม่มีใครสอน เลยตัดสินใจให้ซึนะไปเรียนที่สถาบันวิญญาณชินโอ

-ซึ่งซึนะไม่ยอมไป เพราะเป็นห่วงทั้งคู่ที่แก่มากแล้ว ไม่มีคนดูแล

-จีจังเลยขู่จะฆ่าตัวตาย แล้วก็อดข้าวประท้วงและขังตัวเองอยู่ในห้อง ซึ่งที่ทำไปก็เพื่ออนาคตที่ดีกว่าของซึนะ ถ้าจีจังกับบาจังตายไปแล้วซึนะจะมายึดอาชีพเป็นสาวขายเหล้ามันก็ไม่เหมาะ อยากให้ซึนะก้าวหน้า และมั่นคง และความจริงแล้วจีจังแอบให้บาจังมาส่งเสบียงตอนซึนะไม่เห็นต่างหาก

-ซึนะจึงได้มาเรียนที่สถาบันวิญญาณชินโอ และก้าวหน้าในการเรียนพอสมควร เพราะช่างจดช่างจำและมีพื้นฐานจากสิ่งที่จีจังและบาจังเคยสอนมา วิชาการต่อสู้จะไปเร็วหน่อย แต่วิถีมารงั้นๆ ถนัดใช้อยู่แค่สี่-ห้าอย่างที่เจ้าตัวคิดว่าจำเป็น ก็เลยฝึกมันอยู่นั่นจนใช้คล่อง

-จนได้มาเป็นยมทูตนั่นแล

-ซึนะอยู่ร้านเหล้ามาตั้งแต่เด็ก ถามว่ากินเหล้าเป็นมั้ย อย่าถาม อย่าชวนก๊ง เพราะเธอจะปฏิเสธในตอนแรก แต่ถ้าเริ่มกินแล้วจะไม่เลิกจนกว่าจะเมาอ้วกแตก

-อ้อ ไม่มีทักษะในการค้าขายนะ เพราะเค้าให้อยู่หลังร้านนี่นา แต่ถ้าให้ทวงหนี้หรือจัดการร้านล่ะก็ถนัด

-ความลับอย่างหนึ่ง คือ ชอบร้องเพลง แต่ปิดคนอื่นสุดชีวิต เพราะเขินอาย จะร้องตอนอยู่ที่บ้านที่คุซาจิชิ หรือไม่ก็ในห้องส่วนตัวเท่านั้น เนื่องจากไม่มีใครเคยได้ฟัง จึงบอกไม่ได้ว่า เพราะมั้ย

-กินเผ็ดไม่ได้ กินเปรี้ยวมากๆไม่ได้ กินแล้วจะท้องเสีย

-เหมือนๆจะมีปัญหาเล็กน้อย เกี่ยวกับการได้ยิน จะไม่ไวกับเสียงทุ้มต่ำ แต่ไวกับเสียงความถี่สูง ช่างมันเถอะ แค่บอกน่ะ

ชอบ  ดาว สาเกหวาน ข้าวปั้นไส้บ๊วย ไส้แตงกวา ชอบอาหารที่ออกรสเค็ม หรือหวาน ชอบของแต่งตัวน่ารักๆ  

ไม่ชอบ คำสั่ง สายตาดูถูก อาหารรสเปรี้ยวหรือเผ็ด  เสียงแหลมๆ เช่นเสียงกรีดร้องของฮอลโลว์บางตัว  

งานอดิเรก รีไซเคิลของที่เก็บๆมา ร้องเพลง สะสมเครื่องแต่งกายน่ารักๆ

คำถามที่ยมทูตทุกตนต้องตอบเพื่อคัดเลือกหัวหน้าหน่วยและรองหัวหน้าหน่วย 

1.พวกเจ้าคิดยังไงถึงมาเป็น ยมทูต จงอธิบายมา

ตอบ ก็จีจังกับบาจังให้มาเรียน ตอนแรกข้าก็ไม่ได้อยากเป็นหรอก แต่เป็นแล้วรู้สึกว่าตัวเองทำอะไรได้มากขึ้น ได้รู้จักคนเยอะแยะ ผู้คนก็ใจดีกับข้าและเห็นข้าสำคัญขึ้นนะ *อมยิ้ม* แล้วที่สำคัญคือ จีจังกับบาจังภูมิใจที่ข้าเป็นยมทูต แล้วตอนนี้ข้าก็มีกำลังมากพอจะปกป้องพวกเค้าได้แล้วล่ะ *ยิ้มภูมิใจสุดๆ*

 2.อำนาจ พละกำลัง สมบัติ เกียรติยศ ในความหมายของพวกเจ้าหมายถึง?

ตอบ

อำนาจ? ก็คือความเหนือกว่าล่ะมั้ง อย่างบาจังที่สั่งจีจังได้แล้วจีจังก็ต้องทำตาม มั้ง?

พละกำลัง ก็นั่นไง กำลัง ความแข็งแรง ข้าว่าข้ามีเยอะนะ เพราะจีจังเคี่ยวให้ข้าฝึกตนบ่อยๆ

สมบัติ? ทำไมต้องถามข้ายากๆด้วย ข้ายิ่งโง่ๆอยู่ด้วย สมบัติก็สมบัตินั่นแหละ บ้าน ที่ดิน ร้านเหล้า แก้วแหวนเงินทอง แต่จีจังเคยบอกว่าบาจังกับข้าก็เป็นสมบัติล้ำค่าของจีจัง งั้นมันก็ต้องเป็นของสำคัญสินะ อ๊าใช่ ของที่สำคัญต่อคนๆนั้นก็เป็นสมบัติของคนๆนั้นนั่นแหละ แต่เอ อาจารย์ที่ชินโอก็เคยพูดว่าความรู้ก็คือสมบัติ แล้วตกลงมันคืออะไรกันแน่ งั้นข้าว่ามันก็คือทั้งเงินทอง คนสำคัญแล้วก็ความรู้นั่นแหละ

เกียรติยศ?!? *เกาต้นคอหน้ามึนๆ* ก็การที่ข้าได้ทำหน้าที่ของยมทูต แล้วก็ดูแลจีจังกับบาจังอยู่ทุกวันนี้นั่นแหละ

3.ถ้าเจ้ากำลังจะดับสูญสิ่งสุดท้ายที่ทำคือ(เสื่อม สาระ ตามศรัทธา)

ตอบ คลานกลับบ้านไปหาจีจังกับบาจัง แล้วก็ขอตายในตักของทั้งสองคนนั่นแหละ อ้อ ถ้าข้าคลานไปไม่ไหวแล้ว ฝากเจ้าเอาศพข้าไปทีแล้วกัน *หันไปวาดแผนที่ไปบ้านให้* …อ่ะ

การติดต่อ ส่ง EMS มาที่บล็อกนี้ได้เลยค่ะ ยังไม่มีทวิตนะ ถ้าจะเป็น MSN ก็ติดต่อได้นะคะ 

อนึ่ง ในส่วนของ อื่นๆ อาจมีเพิ่มเติมเรื่อยๆนะคะ

ดีใจ ตัดเส้นกับSAI เป็นแล้วค่ะ ได้รุ่นน้องใจดีน่ารักเป็นคนสอนให้ อิอิ รูปซึนะนี่เป็นรูปแรกที่เราตัดเส้นด้วยคอมเลยนะ-/ภูมิใจเล็กๆ

ตัวนี้กับยมทูตอีกตนที่ลงไปก่อนหน้า คือ คินเซ นั้น มีความเกี่ยวข้องกันด้วยค่ะ แต่เรายังคิดไม่ออก # ไม่ใช่!! เราขอดำเนินเรื่องไปเรื่อยๆ =ยังไม่คิด ช่างเถอะ เดี๋ยวก็มาเอง เพราะตั้งใจลงสองตัวอยู่แล้ว

อนึ่ง เรารักบลีช นะคะ